Onderwijs op papier, oplichting in de praktijk
Fontys is voor mij het perfecte voorbeeld van een school waar je vooral leert overleven, niet waar je écht iets bijleert.
Wanneer je een vak wil herkansen, moet je zogezegd dubbele lessen volgen. In theorie klinkt dat logisch, maar in de praktijk is het onmogelijk: die lessen vallen vaak tegelijk met andere vakken. Leg mij dan maar eens uit hoe een student dat moet combineren. Dit systeem is slecht doordacht en totaal niet afgestemd op de realiteit.
De kwaliteit van de lessen laat zwaar te wensen over. Veel lessen bestaan uit docenten die simpelweg PowerPoints voorlezen. Geen diepgang, geen duidelijke uitleg, weinig praktijk. Alles wat echt belangrijk is, moet je zelf aanleren terwijl je hier wel enkele duizenden euro’s per jaar voor betaalt.
Daarnaast valt op dat sommige docenten onvoldoende kennis hebben van het vakgebied waarin ze lesgeven. Ze komen uit totaal andere sectoren en staan plots voor een klas zonder echte inhoudelijke expertise. Dat merk je meteen aan de manier van lesgeven en de beperkte toegevoegde waarde.
Wat het nog schrijnender maakt: binnen één kennisvak heb je meerdere docenten die elkaar tegenspreken. Ze weten vaak niet eens van elkaar wat ze aanleren. Als student zit je dan vast tussen tegenstrijdige uitleg en verwachtingen, en ben jij degene die de gevolgen draagt bij examens en beoordelingen.
De interne communicatie en organisatie zijn bovendien ronduit zwak: onduidelijke verwachtingen, tegenstrijdige informatie en weinig structuur. Ironisch genoeg is communicatie hier één van de grootste problemen.
Jammer dat ik geen 0 sterren kan geven, want dat had dit verdiend. Eerlijk gezegd voelt dit geheel niet als degelijk hoger onderwijs, maar als een hoopje oplichting van hoog niveau.
Conclusie:
Fontys vraagt veel geld, maar biedt weinig echte begeleiding en inhoudelijke meerwaarde. Wie hier wil slagen, moet vooral alles zelf uitzoeken, zich aanpassen aan een onlogisch systeem en hopen dat hij of zij toevallig een competente docent treft.







